Večir, spovnenyj čudes

Nablyžajet′sja Svjatvečir, prote odynadcjatyričnyj Marcel′ ne čekaje vid svjat ničoho nadzvyčajnoho. Raniše, koly mama bula z nymy, a z tatovoho oblyččja ne znykala usmiška, use bulo inakše! A teper tato postijno sumuje j zovsim ne hotujet′sja do svjat. Prote mala Irenka čekaje na podarunky j na rizdvjani dyva. Ot til′ky jak zrobyty, aby sestryčka mala spravžnje Rizdvo j otrymala podarunky? I čy vdast′sja samomu Marcelevi ne vtratyty viry v mahiju Rizdva? Nespodivana zustrič zi svjatym Mykolajem — čy uvi sni, a čy j naspravdi — pidkaže chlopčykovi, jak slid učynyty, a dopomoha pryjde, zvidky vin až nijak ne spodivavsja. Bo Rizdvo – ce čas čudes, jaki neodminno stajut′sja, jakščo ty c′oho prahneš!