Dvanadcjatyričnyj Met′ju Korbyn tyžnjamy ne buv u školi j vidmovljajet′sja vychodyty z domu. Čerez strach mikrobiv chlopec′ zmušenyj dyvytysja na svit kriz′ vikno svojeï ideal′no čystoï kimnaty, za ščo dity u dvori prozvaly joho CHlopčykom Zolotoju Rybkoju. JEdyna bezpečna rozvaha dlja n′oho — sposterihaty z vikna za susidamy i vse pro nych zanotovuvaty. Odnak koly bezslidno znykaje susids′kyj maljuk, staje zrozumilo, ščo Met′ju — ostannij, chto joho bačyv, i, možlyvo, jedynyj ključ do rozhadky. Vin ne može lyšatysja ostoron′ i, zvisno ž, beret′sja za rozsliduvannja. Ale čy pid sylu ce CHlopčykovi Zolotij Rybci, jakščo ce označaje rozkryty vlasni tajemnyci j vyjty z budynku u nebezpečnyj dlja n′oho svit?