Muzykal′nye ključi k russkoj literature: stat′i i očerki

Vzaimodejstvie muzyki i russkoj literatury — odna iz glavnych tem naučnych rabot Borisa Aronoviča Kaca (r. 1947), avtora 10 knig (sredi nich antologija «Muzyka v zerkale poėzii» v trech vypuskach) i bolee 150 statej o problemach teorii i analiza muzykal′nych i slovesnych tekstov XVIII‒XX vekov. S konca prošlogo veka učenyj i pedagog tesno svjazan s Evropejskim universitetom v Sankt-Peterburge: v 2000 godu on stal dekanom-organizatorom i professorom fakul′teta istorii iskusstv. On takže byl priglašennym professorom v Illinojskom i Mičiganskom universitetach, vystupal s lekcijami v drugich universitetach SŠA, Evropy i Azii. V sbornik Borisa Kaca «Muzykal′nye ključi k russkoj literature» vošli raboty raznych let, ob′′edinennye občšim podchodom — analizom vzaimovlijanija muzyki i literatury. Nazvanija mnogich statej imejut voprositel′nuju formu: «Kakuju muzyku slyšal vo sne Stiva Oblonskij?»; «Kto pervym načal „Krejcerovu sonatu“?»; «Pesenka o evrejskom muzykante: šutka ili kredo?»; «Kakomu Bramsu gotov byl sdat′sja Pasternak?» Na ėti i mnogie drugie voprosy avtor daet otvety — začastuju neožidannye, no vsegda obosnovannye i ubeditel′nye. Sredi geroev knigi Puškin, Tjutčev, Apollon Grigor′ev, Lev Tolstoj, Pasternak, Mandel′štam, Achmatova, Cvetaeva, Nabokov, Brodskij.