Povsyakdenne zhyttya halychan u XIX — na pochatku XX stolittya

Knyhu narysiv l′vivs′kych etnolohiv ta istorykiv napysano ne stil′ky dlya halychan, skil′ky dlya vsich spivvitchyznykiv v Ukrayini ta za kordonom, yaki chochut′ (i povynni) krasche zapiznaty Halychynu — pivdenno-zachidnu chastynu suchasnoyi Ukrayiny, scho syahaye pivnichnych schyliv Karpat, baseyniv verchn′oho i seredn′oho Dnistra, verchn′oyi techiyi Zachidnoho Buhu, verchn′oho Syanu. V etnokul′turnomu aspekti suchasna Halychyna (L′vivs′ka, Ivano-Frankivs′ka, Ternopil′s′ka oblasti) terytoriyi Zachidnoho Podillya, Opillya, Nadsyannya i Pokuttya, chastyny terytoriy Hutsul′schyny, Boykivschyny, Lemkivschyny ta Volyni. Tak, pislya pershoho podilu Rechi Pospolytoyi 1772 roku do Halychyny pryyednano chastynu istoryko-etnohrafichnoyi Volyni (pivchnichni tereny suchasnoyi L′vivs′koyi oblasti), yaka postupovo bula "ohalychanyna".