Bezodnja Marakota

«Bezodnja Marakota» (1927—1929) — naukovo-fantastyčnyj roman vidomoho anhlijs′koho pys′mennyka Artura Konan Dojla (1859—1930). Trijcja mandrivnykiv — profesor Marakot, bioloh Hidli ta mechanik Skenlen — na batysferi zanurjujut′sja u najhlyb- šu zapadynu Atlantyčnoho okeanu. Až raptom veletens′ke čudovys′ko svoïmy žachlyvymy klešnjamy peretynaje tros, jakyj spolučaje batysferu iz sudnom na poverchni okeanu. Opynyvšys′ na dni zapadyny, doslidnyky vyjavljajut′ tam atlantiv — naščadkiv tych, chto vyžyv pislja katastrofy i z dopomohoju dyvnych naukovych technolohij navčyvsja žyty pid vodoju... Takož do vydannja uvijšly povisti A. Konan Dojla «Brazyl′s′kyj kit», «Hra z vohnem», «Čolovik z Archanhel′s′ka» ta inši.