Ivan Mazepa (1639—1709) — odna z tych znakovych postatej ukraïns′koï istoriï, žyttja ta včynky kotrych i s′ohodni vyklykajut′ palki superečky. Malo komu vypala taka cikava j neprosta dolja za žyttja ta pislja smerti. Pryjatel′ Petra I, odyn z peršych kavaleriv najvyščoho rosijs′koho ordenu Andrija Pervozvannoho — i borec′ za interesy Ukraïns′koï kozac′koï deržavy; budivnyčyj velyčnych soboriv — i «JUda», vidlučenyj vid cerkvy, piddanyj anafemi, ščo prohološuvalasja z amvoniv tych že soboriv; nejmovirno oberežnyj majster skladnych dyplomatyčnych ihor — i ljudyna, ščo zumila postavyty na kartu vse i, zreštoju, prohrala najholovnišu j najryzykovanišu hru svoho žyttja; blyskučyj svits′kyj kavaler u dusi rozkišnoho, nepovtornoho XVII stolittja, uljublenec′ žinocta — i čy ne jedynyj spravdi obdarovanyj poet i muzykant sered ukraïns′kych het′maniv... Pro Mazepu nikoly ne zabuvaly (choč jak ne pryhadaty puškins′ke z «Poltavy» «Zabыt Mazepa s davnych por...») i prychyl′nyky, i suprotyvnyky ukraïns′koï ideï. Toj, chto pročytaje cju knyhu, zmože stvoryty svij vlasnyj variant obrazu het′mana Mazepy — odnoho z najkoloritnišych, najcikavišych ukraïnciv za vsju istoriju našoï kraïny.
