Zbyrajučy romašky po nediljach

Daniella Dejzi Marija žadala kochannja. Pokladala na n′oho vsi nadiï, ščop’jatnyci perehljadajučy neskinčenni romantyčni komediï. Prote vona j ne spodivalasja, ščo zustrine kochannja v Levi — svojemu naj­kraščomu druhovi dytynstva. Kochannja, vid jakoho tremtjat′ ruky j kalataje serce, — a ce zovsim ne te, ščo maje buty, koly bačyš najkraščoho druha. Ta vse skinčylosja, koly vin ne vid­poviv ïj vzajemnistju. Divčyna zaprysjahlasja nikoly bil′še z nym ne peretynatysja.Čotyry roky potomu vvečeri v perepovnenomu bari u Vest-Villedži Daniella pobačyla Levi — takoho ž bezdohannoho, jak i raniše. Možlyvo, ce vse hra svitla abo te, jak joho kučeri padaly na čolo, prote vona ne zmohla vid­movyty, koly vin poprosyv ïï vdaty joho divčynu na vesilli sestry. ŠČe odyn šans staty joho podruhoju i vypravyty vlasnu pomylku? JAk vona mohla vid­movyty?Strach počuty «ni» vid universytetu svojeï mriï švydko stav najmenšoju z ïï problem. I poky stari počuttja zrynajut′ pid čas kožnoï vdavano romantyčnoï myti čy zlovlenoho na sobi pohljadu, divčyni staje dedali važče vid­najty vpevnenist′ u sobi. Vona raz u raz zamysljujet′sja: a čy ne slid bulo vid­movyty, ščob zachystyty svoje serce?