JA znaju sekret (Kn.12)

Moloda žinka, zdavalosja b, myrno spyt′ u svojemu ližku. Prote son ïï - vičnyj, i ce, imovirno, sprava ruk žorstokoho zločyncja. Oči žertvy, malovidomoï režyserky fil′miv žachiv, ubyvcja vykolov ta pomistyv ïj u dolonju. Ale pryčynu smerti vstanovyty ne vdajet′sja, adže žodnych inšych poškodžen′ roztyn ne vyjavyv. U toj samyj čas stalosja inše vbyvstvo: znajdeno tilo čolovika z tr′oma strilamy v hrudjach. Prote pryčynoju zahybeli staly zovsim ne vony. Riccoli j Ajls zdohadujut′sja, chto stane nastupnoju žertvoju. Zreštoju, cja žinka i sama znaje, ščo po neï pryjdut′. Adže lyše vona može dopomohty znajty vbyvcju. Vona znaje sekret. I nikoly ne rozpovist′ joho.