JA, jaka nikoly ne znala čolovikiv

Nas, žinok, bulo sorok. My mohly bačyty til′ky bajdužych ochoronciv, jaki hoduvaly nas. My ne pamjatajemo, jak opynylysja v c′omu kazemati. Ale kožna trymajet′sja spohadiv pro žyttja, v jakomu buly čoloviky, dity, harni mista. A potim - us′oho ne stalo. Zalyšylysja til′ky my.