Spiv Božoï ptašky

U hodynu zneviry i krachu nadij musyš zupynytysja v pošukach točky opertja. Za den′ do Čornobyl′s′koï katastrofy vin zvil′nyvsja z roboty i stav nepidlehlym mytcem. Ta čy možna zvil′nytysja vid svoho mynuloho? Vtekty vid vtračenoho kochannja, samotnosti j fatal′nych žyttjevych obstavyn? Na c′omu šljachu vin zustričaje nezvyčajnu žinku, zdatnu zcilyty dušu j povernuty žahu do žyttja. Ale žereb znovu kydaje toj-taky fatum.