Džen poščastylo: vona maje ideal′noho chlopcja. Ejdan turbotlyvyj, čujnyj, vin umije znachodyty potribni slova ta zavždy pidtrymuje ïï. Vony nikoly ne svarylysja. Ale navit′ Ejdan maje nedolik: vin elektronna rozrobka, mašyna. Odnoho razu Ejdan vyrišuje znajty dlja Džen spravžn′oho čolovika, z ploti i krovi. Vin vyryvajet′sja z-pid kontrolju svoïch rozrobnykiv i vyrušaje v podorož bezmežnymy prostoramy internetu. Šukajučy kandydata dlja Džen, vin znajomyt′sja z Ešlin — čudovoju spivrozmovnyceju i mrijeju kožnoho chlopcja. ŠČopravda, vona tež elektronna, jak i sam Ejdan… I maje dobroho druha sered ljudej — Toma. Čomu b ne poznajomyty joho z Džen? Prote raptom Ejdan ta Ešli vidčuvajut′, jak ščos′ počynaje znyščuvaty ïch. Ïchni kopiï v mereži postupovo vydaljajut′, a Tom i Džen otrymujut′ fal′šyvi lysty odne vid odnoho… Čy vstyhnut′ mašyny z’jednaty sercja ljudej?