Pidijdy blyžče

Amanda maje vse: uspišnu kar’jeru architektorky, ščaslyvyj šljub i vporjadkovane žyttja. Ta speršu v ïï kvartyri z’javljajet′sja dyvnyj zvuk, potim roboča zapyska peretvorjujet′sja na neprystojni obrazy, a zhodom vona znovu počynaje kuryty — i odnoho večora, ne usvidomljujučy vlasnych dij, prypikaje čolovika cyharkoju.U snach do neï prychodyt′ prekrasna žinka z hostrymy zubamy na berezi kryvavo-červonoho okeanu, a vden′ u ïï holovi zvučyt′ čužyj holos, ščo nakazuje krasty, hovoryty z neznajomcjamy j robyty reči, na jaki vona nikoly b ne navažylasja. Koly Amanda natrapljaje na knyhu pro demoničnu oderžymist′, vona počynaje pidozrjuvaty: jakščo ne poverne kontrol′ nad vlasnym žyttjam, vono bude zrujnovane.