Per Gint

P’jesa «Per Gint» bahatohranna, hlyboka j aktual′na. A napysano ž ïï 1867 roku! U nij je vse: kochannja, zrada, mrijannja, zitknennja z realijamy žyttja, polityka, romantyka, pryroda, bunt, hrichy, vira, muky, metannja, muzyka toščo. U p’jesi duže neprosto zrozumity: de real′nist′, a de vyhadka, adže holovnyj heroj litaje vysoko v chmarach častiše, niž stoït′ na zemli. Mrija pro carjuvannja ta bahatstvo klyče joho v dorohu. Kraïny, zustriči, zlety j padinnja... Promynut′ dovhi roky, perš niž heroj povernet′sja dodomu. Prote holovne ne v tomu, čy vyhadani istoty, jakych zustričaje vin na svojemu žyttjevomu šljachu, i čy real′ni podiï, ščo vidbuvajut′sja. Holovne — dylema: za jakym devizom potribno žyty — «Upyvatysja soboju!» čy «Soboju buty!» Ce filosofs′ka prytča pro ljudynu, jaka vse žyttja prožyla marno, buv «ni hrišnykom, i ne pravednykom», i til′ky pid kinec′ svoho šljachu vin rozumije cju pravdu.