Majsternja ljal′ok

Ajris mrije staty chudožnyceju. Odnak ïj dovodyt′sja pracjuvaty ljal′karkoju na žorstoku, majže boževil′nu chazjajku pani Solter. Cej budynok stav dlja divčyny v’jaznyceju. Kolekcioneru Sajlasu zdavalosja, ščo vin može vrjatuvaty Ajris. Peretvoryvšy ïï na svoju ihrašku… I vse sklalosja b tak, jak vin chotiv, jakby ne cej chudožnyk Luï. JAkby ne ïï kochannja do n′oho. Kochannja, jake malo naležaty til′ky Sajlasovi… Kažut′, ljal′ky schoži na ljudej. Ot til′ky jedyna vidminnist′: ljal′ku možna navčyty ljubyty. A ljudynu? Ljudynu možna zmusyty…