Kompas i klynok

Selyšče Rouzver vidome svoïmy pidstupnymy pidvodnymy skeljamy, ščo potopyly čymalo korabliv. Miscevi meškanci ne raz korystuvalysja cym, aby hrabuvaty zalyšky suden i takym čynom vyžyvaty. Mira — odna z tych, chto smilyvo pirnaje v hlybyny okeanu v pošukach skarbiv i koštovnostej. CHvyli klyčut′ ïï dušu, a bezmežnyj okean manyt′ use dali j dali. Ta odne nevdale pohrabuvannja perevertaje žyttja ostrova dohory drygom: novyj kapitan varty uv’jaznjuje vatažka selyšča j bat′ka Miry, pryrikajučy ïch na stratu. ŠČob urjatuvaty ridnych, Mira vyrušaje z neznajomymy moreplavcjamy na pošuky tajemnyčych skarbiv, jaki zalyšyla pislja smerti ïï maty. JAki vidkryttja čekajut′ divčynu v bezkraïch hlybynach okeanu? I čy zmože vona rozkryty temnu simejnu tajemnycju, pochovanu sered chvyl′?