Don Kichot Kn.2 

Mihel′ de Servantes Saavedra (1547—1616) prožyv žyttja, povne pryhod i dramatyčnych podij. Vin vojuvav, buv poranenyj, proviv 5 rokiv u poloni, sydiv u v’jaznyci, buvšy nespravedlyvo zasudženyj. Pysav p’jesy, opovidannja ta povisti, a zažyv slavy romanom «Premudryj hidal′ho Don Kichot z Lamanči», jakyj 2002 roku buv vyznanyj Nobelivs′kym instytutom najkraščym literaturnym tvorom v istoriï ljudstva. Usi sproby navesty na rozum Don Kichota ta zmusyty joho vidmovytysja vid lycars′kych podvyhiv vyjavylysja bezrezul′tatnymy. Vin znovu vyrušaje v podorož i v dorozi zustričaje duka i dukynju, jaki vže čuly pro Lycarja Sumnoho Obrazu ta joho zbrojenoscja. Duk zaprošuje Don Kichota j Sančo u svij zamok, de z herojamy trapljajet′sja bezlič pryhod: Don Kichot «zvil′njaje vid čar» borodatu duen′ju, a Sančo Pansu pryznačajut′ hubernatorom ostrova._x005F_x000D_