Dekameron

Vydatnyj italijs′kyj literator XIV stolittja, poet, učenyj, prozaïk, druh Petrarky, šanuval′nyk i doslidnyk tvorčosti Dante — ce daleko ne vse, ščo možna skazaty pro odnoho z rodonačal′nykiv italijs′koï literatury Džovanni Bokkaččo (1313—1375). «Dekameron» — knyha novel, ščo mistyt′ sto istorij, rozkazanych molodymy ljud′my za desjat′ dniv (zvidsy i nazva tvoru — «dekameron», z hrec′koï — «desjaty-ščodennyk»), istorij pro ljudynu, ïï hrichy ta peremohy, pro podolannja trudnoščiv, kochannja, radist′, pro rozčaruvannja ta nadiï, odnym slovom — pro žyttja. V ostanni roky pys′mennyk, vtomlenyj vid napadok cerkvy, hotovyj buv vyznaty «Dekameron» pomylkoju molodosti, ale naščadky nazvaly cju «pomylku» najznamenytišym tvorom Bokkaččo, svitovym šedevrom, jakyj zrobyv joho im’ja bezsmertnym.