U karnavali istoriï

1979 r. p’jat′ma movamy odnočasno (rosijs′koju, francuz′koju, anhlijs′koju, italijs′koju j ukraïns′koju), naležyt′ do «zolotoho fondu» literatury antytotalitarnoho sprotyvu. Analizujučy svij žyttjevyj šljach vid povojennoho dytynstva do Dnipropetrovs′koï psychtjurmy, kudy joho vkynuto bulo z počatkom represij 1972 r., L. Pljušč stvorjuje bezcinnyj panoramnyj portret ciloho pokolinnja “šistdesjatnykiv”, jakomu istorija dala šans zvil′nyty svoju svidomist′ vid hipnotyčnoï vlady avtorytaryzmu. Tekst podajet′sja v avtors′kij redakciï 2002 roku, z dodatkamy j peredmovoju Oksany Zabužko.