Zabud′ mene: roman

V romani «Zabud′ mene» pered čytačem rozhortajet′sja istorija, pryhody j drama čotyr′och bojovykiv OUN ta kochanoï divčyny odnoho z nych, vlasne, holovnoho heroja Staška – Soli. Riznymy šljachamy prychodjat′ heroï tvoru do Orhanizaciï, de služat′ ïï ideï do ostann′oho podychu, zalyšajučys′ virnymy prysjazi j čynu. Tvir prysvjačujet′sja ukraïncjam, jakych zla dolja zanesla v daleki kraï, na inšyj kinec′ svitu j same v tych nelaskavych zemljach, bez pidtrymky, sam na sam z najriznomanitnišoho štybu vorohamy j nedobrozyčlyvcjamy, ne spodivajučys′ na posmertnu pam’jat′ i slavu, vykonujut′ vony te, ščo majut′ vykonaty. Isnuje cilyj plast literatury pro tak zvanyj «Russkyj CHarbyn», natomist′ «Zabud′ mene» stane čy ne peršym romanom, u jakomu zmal′ovano CHarbin ukraïns′kyj, a hodi sumnivatysja, ščo značnoju miroju same takym vin i buv. Dvi tretyny podij tvoru vidbuvajet′sja same tam, u mižvojennij Man′čžuriï, do jakoï tak prahnuly distatysja heroï «Tyhroloviv» Bahrjanoho. Z pevnymy umovnostjamy možna skazaty, ščo podiï «Zabud′ mene» roz- hortajut′sja tam i todi, de j koly podiï «Tyhroloviv» zakinčujut′sja. Čy je roman istoryčnym? Počasty, adže okrim vyhadanych u n′omu fihurujut′ i real′ni osoby, jak ot otaman Semenov ta joho pidručnyj heneral Vlas′jevs′kyj. Prizvyšča dejakych personaživ led′ zmineni, skažimo prysutnij u tvori načal′nyk dalekoschidnoho upravlinnja NKVS Ljušnjev majže odyn do odnoho spysanyj zi svoho prototypa Ljuškova.