Vin zvav ïï Sandroju

Poltavščyna, 1943 rik. Oleksandra kochala palko. Vse ladna bula viddaty za teplyj pohljad Myška, ale vin obrav inšu. CHoča navit′ joho vesillja j narodžennja ditočok ne zahasylo počuttiv divočych. Na seli za ïï spynoju perešiptujut′sja — bil′še trydcjaty rokiv žyve, a čolovika dosi ne znajšla, ditej u školi včyt′, a sama žinočoho rozumu ne maje! Bula b rozumna, davno na zalycjannja Tymka, miscevoho starosty, vidpovila b i horja ne znala b. Osoblyvo zaraz, koly v seli na postij nimci zupynylys′.