Počem kilogramm slavy

«Naša žizn′ — ėto ne tol′ko to, čto my sdelali. No i to, čto ne sdelali: ne pošli na zov ljubvi, ne vspachali grjadku pod ogurcy, ne rodili rebenka. Žizn′ — kak banka s klubnikoj. Meždu jagodami — pustoty. No pustoty — ėto tože napolnenie. Kogo my pomnim? Tech, kto nas sobiral. I tech, kto razorjal. Razorjal naši duši, kak gnezda. Oni tože nužny».