Nečuj. Nemov. Nebač

Ukraїna drugoї polovini XIX stolіttja — svіt, u jakomu zapanuvala nauka. Tut u nebі plivut′ dirižablі, vulicjami mіst mčat′ polіcіjnі samochodki, bitimi šljachami tjagnut′ vozi mechanіčnі čumac′kі voli... Ce svіt, de ne čšezla magіja і mіstami j selami nikajut′ galic′kі opirі, a sila nevpokoєnogo Temudžina prokidaєt′sja znovu. Davnє protistojannja vichodit′ na čergovij vitok, і chmari vže zatjagajut′ neboschil — toj, u jakomu plivut′ dirižablі. Ce fantastičnij svіt, ta najdivovižnіše v n′omu — іstorіja Іvana Levic′kogo, zvičajnogo chlopcja z mechanіčnim sercem. Іstorіja, čšo popri vsju nejmovіrnіst′, virosla z real′noї bіografії ukraїns′kogo pis′mennika. Gotovij protistojati іmperії, vіddanij taєmnіj Gromadі mitcіv і do nestjami zakochanij u čarіvnu sufražistku — pro takogo Nečuja vi čše ne čuli.