Ne choču ženit′sja!

Nikuda ne deneš′sja — vljubiš′sja i ženiš′sja, — skazala Ėriku mat′, a otec ee podderžal. A potom staneš′ žit′ s ženoj dolgo i sčastlivo, rastit′ detej i zanimat′ dolžnost′ pri dvore, — dobavila mat′. — V samom dele, ty že ne sobiralsja stanovit′sja praktikujučšim magom? Ėrik im davno uže byl, bolee togo — gotovilsja začšičšat′ tezisy v Akademii magii, no roditelej ėto ne volnovalo. Ne choču ženit′sja, choču učit′sja! — podumal Ėrik i rešil privesti v dom takuju nevestu, čtoby u materi v glazach potemnelo. I vot čto iz ėtogo vyšlo...