Ljuds′ka nora, holod i Boh na vijni

«Ljuds′ka nora» — knyha pro ukraïns′ku pichotu, pro strach i vtomu, pro movu, ščo lamajet′sja j vidnachodyt′sja zanovo; pro vijnu jak prostir, de zalyšajut′sja til′ky najprostiši j najvažlyviši reči: teplo inšoho tila, kovtok vody, tyša, dovira, pam’jat′, ljubov do žyttja, dyvna, ale duže vperta nadija.Teksty skladajut′sja z frahmentiv, z datovanych dniv i nočej, jaki postupovo vtračajut′ riznycju miž soboju j zlyvajut′sja v jedynyj stan — isnuvannja.Nora — ce ne lyše inženerna sporuda, a metafora: ukryttja ta pastka vodnočas, utroba j mohyla, prostir transformaciï ljudyny, sutnist′, ščo vplyvaje na tilo j svidomist′.