Kurvij-spadkojemec′

Edyk — čolov’jaha trochy za sorok, jakyj zvyk žyty ne napružujučys′. Vin nide ne pracjuje, žyve za košt materi ta ves′ vil′nyj čas provodyt′ za kompuchtjerom. Ale žyttja Edyka zminjujet′sja, ščojno vin otrymuje lyst — vyjavljajet′sja, joho babcja, jaka šče bahato rokiv tomu poïchala na zarobitky, lyšyla jomu v spadok kvartyrku v mistečku Spinea nepodalik Veneciï. Tak, absoljutno nespodivano, Edyk vyrušaje u svoju slavetnu odiseju, de na n′oho čekajut′ bytvy za okrajec′ picy z martynamy, tajemnyča neznajomka Anfisa ta dolenosni novyny, jaki zminjat′ joho žyttja. Oberežno! Tut žarty pro sraky ta himno, trochy necenzurnoï leksyky ta malopryjemnyj holovnyj heroj.