Klyč indyčky

Kyjanyn Maksym Hajduk, povernuvšys′ dodomu iz zony bojovych dij na Donbasi, straždaje vid posttravmatyčnoho syndromu. Joho osobyste žyttja rujnujet′sja na očach, družyna podaje na rozlučennja, vin ne može pracjuvaty v otočenni ljudej, jaki ne majut′ vojennoho dosvidu, i žorstoko poterpaje vid nervovych rozladiv. U pošukach zcilennja heroj vyrušaje do Bessarabiï, de, za slovamy joho zahybloho bojovoho tovaryša, meškaje jedyna ljudyna, jaka zdatna jomu dopomohty,— i opynjajet′sja u vyri ne menš nebezpečnych i skladnych podij, niž ti, ščo jomu dovelosja perežyty u bojovych obstavynach U romani «Klyč indyčky» vykorystani malovidomi dokumental′ni materialy ščodo pidhotovky rosijs′kymy specslužbamy stvorennja tak zvanoï «Bessarabs′koï narodnoï respubliky», jaku miscevi separatysty planuvaly proholosyty u 2015–2016 rokach. Cja operacija mala rozpočatysja z pidryvu mosta čerez Zatoku, ščo vidokremylo by Bessarabiju vid Ukraïny, a dali zločynci rozrachovuvaly na vijs′kovu dopomohu z boku Prydnistrov’ja, Hahauziï ta okupovanoho Krymu.