Kartka Mariï

Roman «Kartka Mariï» napovnenyj teplom ljuds′kych vzajemyn, vin — potužne džerelo syly j viry. Podiï v romani tryvajut′ rik. P’jatdesjat dvi hlavy vidobražajut′ tyžni kalendarnoho roku. Sjužet rozhortajet′sja dovkola tajemnyčoï kartky, jaka zminjuje doli trynadcjaty ljudej. CHoča naspravdi ïch — bil′še. Čotyrnadcjatyj heroj — kožen, chto pročytaje roman. Duši — vični, vony majut′ zdatnist′ do reinkarnaciï, vvažaje avtor. My žyvemo ne vperše, časom navit′ talanty «uspadkovujemo» v novomu vtilenni duši. Prote ne znajemo, kym buly v mynulomu, j kym narodymosja v majbutn′omu. Ta mynulyj «dosvid» bezslidno ne znykaje. Vin vplyvaje na nas, vidkryvaje novi možlyvosti. Pislja pročytannja «Kartky Mariï», vam, najimovirniše, zachočet′sja šokoladnych kruasaniv, novych podorožej, zustričej ta vidkryttiv. Abo, choča b podumky, — litaty.