CHody do babci, obijmu

Znajomtesja — babusja Stefanija, ïj dev’janosto rokiv, i vona sama vychovuje dvoch svoïch onukiv. A vony — ïï. Zi smichom, zi sl′ozamy, z kupoju pytan′ pro žyttja i navit′ pro plany babusi pislja smerti. Babusja, vyjavljajet′sja, ne zavždy bula babuseju. Kolys′ vona bula Stefceju, jaku led′ ne vyvezly nimci pid čas okupaciï, a potim — Stefanijeju Petrivnoju na roboti svojeï mriï, a todi — zakochanoju Stefoju, ščo nespodivano stala vdovoju. Onučata — Ležko ta Rynka — vony ž kurdupli, jaki ne tikajut′ vid chalep, a ochoče v nych vlazjat′.