Čornyj chlib

Ce istorija malen′koï žinky, jakij dovelosja rozbyratysja z vyklykamy doli po-čolovičomu. Ïï jedynoho syna, Omryna, vbyly odnopleminnyky, svoï. Poky vin tonuv, vony zabyvaly joho bahramy, bo zabyraty v mors′kych duchiv ïchnju zdobyč — pohana prykmeta. Ale šče hirše — zabraty v materi ïï dytynu. Tomu slid pokvytatysja z vynnymy. Z tymy, chto pravyv te žorstoke dijstvo, i z tymy, chto movčky sposterihav. Pokvytatysja tak, jak zavedeno v ïï narodu, koly za pevnych obstavyn ljudy — ce nenače šče odna zdobyč. Svoï čy čuži — odnakovo. Dlja kohos′ ce nazyvatymet′sja pomstoju. Dlja neï — spravedlyvistju. Ce istorija, ščo počynajet′sja v pizni radjans′ki časy na cholodnomu pivničnomu berezi, de prostiše zustrity vovka, aniž ljudynu, a zakinčujet′sja čerez bahato rokiv na pivdni Ukraïny. Ce istorija Lyljekej.