Brytanija, abo Pryhody ukraïns′kych rekrutiv

Vyškil u Velykij Brytaniï. Pit, bil′ i krepatura. Zbyti kolina v okopach i forel′ u ïdal′ni na večerju. Komandyry i pobratymy, oficery i džentl′meny. Perebuvannja tam sponukalo mobilizovanych ukraïnciv vyjavyty neabyjaku stijkist′ v osjahnenni vojac′koï nauky. Vony podyvuvaly instruktoriv umilistju j vynachidlyvistju, choča v cyvil′nomu žytti ne maly spravy ni zi zbrojeju, ni z taktykoju. Čoloviky v odnostrojach (a sered nych i Serhij Demčuk) žartujut′, ljubljat′ vidpočyty po-cyvil′nomu — z koka-koloju i pisnjamy, ale koly prolunaje komanda, šykujut′sja, ščob počuty nakaz. I vykonaty joho. Stanom na počatok 2026 roku u Velykij Brytaniï projšly navčannja ponad 62 tysjači ukraïns′kych vijs′kovoslužbovciv, za danym Minoborony. Cej tekst vidhuknet′sja kožnomu z nych i ne til′ky.