Bridžertony. Roman iz misterom Bridžertonom

Londons′kyj vyščyj svit porynaje v prystrasti novoho sezonu! Vlasne, ničoho burchlyvoho ne vidbuvajet′sja, a publika odnostajno tverdyt′, jakyj nudnyj vydavsja rik... Pevnoju intryhoju je te, čy ne vtratyt′ paruboc′kyj status trydcjatytryričnyj Kolin Bridžerton, adže vin jakraz povernuvsja dodo mu z mandrivky Hrecijeju. Očevydnych kandydatok u družyny, jakščo viryty ledi Visldaun, na obriï nema. Do toho ž niščo ne zavažaje Kolinovi vmyt′ zirvatysja ta vtekty nazustrič pryhodam — podali vid nadokučlyvych materynych natjakiv pro šljub i zaškarubloï svits′koï atmosfery. Zvisno, c′oho b ne chotilosja Penelopi Fezerington, adže vona davno pohlynuta počuttjamy do Kolina, jaki pererosly v deščo bil′še za družbu. A vtim, Penelopa vidviduje sezon ne peršyj i daleko ne druhyj rik pidrjad, ba vže perebuvaje na porozi perspektyvy dovično samotn′oho žyttja... I poky vsja ïï vuz′kohljadna rodyna sylkujet′sja peretvoryty najmolodšu z-pomiž Fezeringtoniv, Felisiti, na ob’jekt zacikavlennja dlja vydnoho narečeno ho Kolina Bridžertona, oblyččjam do Penelopy pov