ŠČe raz pro ljubov do svoho

U cij knyžci – rozdumy pro vične, do jakych u časy hlybokych, peredusim vojennych potrjasin′, jakojus′ miroju, i rozumom, i sercem, dolučajet′sja kožna ljudyna. Jdet′sja ž, koly važymo žyttjam, – pro dobro j zlo, pro ljubov i nenavyst′, strach i nadiju, pro mužnist′, ščo je sukupnistju plekanych antyčnymy moral′nych česnot. Na cych storinkach – i ïchni sentenciï. JAk i tych, chto čerpav iz samych džerel, – holosy Skovorody, Ševčenka, Franka... Osoblyva uvaha tut – movi, jakoju žyvyt′sja, povnyt′sja j osvjačujet′sja ljubov do svoho, hlybynnoho, ridnoho.