ŠČastja v myttjevostjach. JApons′ki sekrety spokoju u sviti, de vse jde ne za planom

Zdavalosja b, ščo povjazuvalo ïï z Francijeju? Bat′ky Džun Fudzivara, ïchni bat′ky ta bahato pokolin′ predkiv do nych buly japoncjamy, i nichto ne hovoryv francuz′koju. Ale cja divčyna zavždy bula oderžyma Francijeju, i, ledve stavšy povnolitn′oju, poletila v Paryž... Zhodom novospečena paryžanka zrozumila, ščo syl′no vidriznjajet′sja vid mylych ïï sercju francuziv ta inšych jevropejciv, zalyšajučys′ vse-taky japonkoju v duši. «A čomu ce ty zavždy taka spokijna i vrivnovažena?»; «Ty ščo, dzen zlovyla?» — raz u raz zapytuvaly divčynu francuz′ki druzi. Ïm zdavalosja, ščo, rozvidavšy tajemnyčyj japons′kyj sekret, vony znajdut′ protyotrutu vid stresu j tuhy. I todi Džun napysala knyžku, v jakij ščedro dilyt′sja sekretnym japons′kym nou-chau. Vona rozpovidaje, jak rozslabytysja, navčytysja otrymuvaty zadovolennja vid žyttja i znajty harmoniju v duši.