Velikie sud′by russkoj poėzii : seredina — konec XX veka

Poėzija, kotoroj ne bylo dozvoleno byt′ poėziej, a tol′ko rečëvkoj, agitkoj, proklamaciej, lozungom. Poėzija, kotoraja daže pod neusypnym prismotrom partijnych načal′nikov umudrjalas′ otstojat′ velikie istiny ljubvi i svobody — živoe čelovečeskoe slovo! Isakovskij, Tvardovskij, Rubcov, Vysockij... Dlja studentov i prepodavatelej vuzov, a takže dlja každogo, kto neravnodušen k russkoj poėzii, eë dostiženijam i uspecham.