Bog u stіnі

Bіl′ narodžennja. Ne pologіv, a same narodžennja. Z c′ogo počinaєt′sja її poezіja. JAk і maє buti: z počatku. Golovna dіjova osoba (či to geroїnja, vona, vono) cієї poezії prijšla na cju planetu (u єdino možlivij, prinajmnі vіdomij, sposіb - naroditisja), abi pіznati її ta її meškancіv – z usіm, čšo їm vlastive. Tomu vona trochi vtomleno, trochi rozgubleno stoїt′, jak pіnonarodžena, sered gazetnogo šmattja – nevіdomo, jakogo času tі reštki gazet, jakoju movoju napisanі і pro čšo, propovzajuči-tremtjači pered očima, mov lancjužki DNK, rozpovіdajut′.