Dancovnja

«Dancovnja» Ivanny Stef’juk — ce chudožnja mozaïka z pam’jati, holosiv i tinej hucul′s′koho svitu, v jakij budenne j mifične zrostajut′sja vojedyno. Knyžka skladajet′sja z obrazkiv — opovidej, ščo narodžujut′sja na meži spohadu, lehendy j osobystoho perežyvannja. Tut ožyvajut′ vesil′ni obrjady j pochoronni rytualy, davni remesla j rodynni istoriï, holosy predkiv i tych, chto «šče trymaje svit».Mova tvoru — žyva, dialektna, nasyčena muzykoju hucul′s′koho slova; ne prosto peredaje koloryt, vona tvoryt′ osoblyvu real′nist′, u jakij čas ruchajet′sja kolom, a pam’jat′ staje formoju ljubovi. U cych tekstach ljudyna neviddil′na vid zemli, lisu, vody j neba; smert′ tut ne kinec′, a perechid, a žyttja — tanec′, u jakyj kožen poklykanyj vstupyty.«Dancovnja» — ce knyžka pro tjahlist′ rodu, pro holosy, ščo ne zmovkajut′, pro zdatnist′ bačyty svjate v budennomu j pryjmaty svit u vsij joho svitlij i temnij povnoti. Ce poetyčna proza, ščo zberihaje j peredaje pam’jat′ — tak, jak ïï zberihaje zemlja.