Son vid′my

Cja knyžka skladajet′sja zi sliv, jaki v procesi čytannja peretvorjujut′sja na dumky. JAk spravžnij duchovnyj učytel′, jak starodavni sutry, ci dumky hovorjat′ ne «podyvys′ na mene», a «podyvys′ za mene». Džerelo cych dumok — tyša, same tomu v nych včuvajet′sja syla. Syla pryvesty vas u tyšu, z jakoï vony j vynykajut′. Cja tyša i je prostir duševnoho spokoju, vona — vaša vnutrišnja sutnist′. Cja tyša vrjatuje i zminyt′ naš svit.