Gvendolin hotujet′sja do večirky v mynulomu. U neï kupa zapytan′, ale holovne — odne: kochaje čy ne kochaje? I os′ nadchodyt′ myt′, koly divčyna opynjajet′sja u sviti intryh i tajemnyc′, de didus′ — majže ïï rovesnyk, za rohom pidsterihajut′ ozbrojeni ljudy v čornomu, a zahadkovyj hraf Sen-Žermen rozpovidaje chymerni istoriï. I v cij kruhoverti tajemnyc′ svit raptom staje dohory drygom...