Vizual′na kul′tura

Vizual′na kul′tura ne buvaje nejtral′noju. Vizual′ne zavždy ščos′ označaje. JAk my dyvymos′? ŠČo my bačymo? JAk sformuvaty krašču vizual′nu kul′turu i zbuduvaty krašče majbutnje? Čy zdatna vizual′na kul′tura vrjatuvaty nas vid samych sebe? «My», «nas», «samych sebe» — a chto ž taki oci zacykleni na sobi «my» v c′omu rivnjanni? Cja knyžka — karta, jaka dopomože zorijentuvatysja v skladnych i zaplutanych pytannjach vizual′noï kul′tury. Vona ne počynajet′sja z pečernoho žyvopysu i ne zakinčujet′sja aktual′nym mystectvom i ne maje na meti vystavyty odni ob’jekty «starymy», a inši — «sučasnymy». Natomist′ na velyčeznij kil′kosti prykladiv — vid Bejonse i Jay-Z u Luvri do peršych zobražen′ čornoï diry — Aleksis Bojlen rozhljadaje pytannja, jak my vzajemodijemo iz zobražennjamy i piddajemosja manipuljacijam. Čotyry rozdily cijeï knyžky pokazujut′ vizual′ne jak sukupnist′ mechanizmiv i stratehij, jaki dopomahajut′ nam vyznačyty čotyry pytannja našoho žyttja — «ščo», «chto», «de» j «koly».